Oskar Anweiler

Oskar Anweiler (29 września 1925 - 31 października 2020) był niemieckim pedagogiem i historykiem oświaty. Urodził się w Rawiczu, w niemieckiej rodzinie osiadłej w tym mieście, a zmarł w Bochum. Uczył się w Lesznie i Hamburgu, gdzie studiował historię, germanistykę, filozofię i pedagogikę. Doktorat uzyskał w 1954 roku, a habilitację w 1963 roku na Uniwersytecie w Hamburgu. Od 1964 roku był profesorem Ruhr-Universität Bochum, gdzie utworzył ośrodek porównawczych badań oświatowych. W latach 1972-1992 kierował tam Zakładem Badań Porównawczych w Dziedzinie Kształcenia.

Jego badania obejmowały pedagogikę oraz systemy oświatowe Europy, zwłaszcza Europy Środkowej i Wschodniej, w tym polskie szkolnictwo. Zajmował się także teorią i metodologią badań porównawczych. Współorganizował polsko-niemieckie seminaria dotyczące społecznych podstaw edukacji, a w 1997 roku został członkiem zagranicznym Polskiej Akademii Nauk. W 2007 roku Uniwersytet Warszawski nadał mu tytuł doktora honoris causa. Jego dorobek obejmował ponad 200 publikacji, wypromował 17 doktorów.

Na podstawie artykułu „Oskar Anweiler” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.