Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Stanowisko

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Państwo finansuje leki na HIV, ale człowiek bez ubezpieczenia może dostać rachunek za wizytę, bez której nie będzie kontynuował leczenia. Uzasadnienie projektu potwierdza: w jednej placówce pomoc jest bezpłatna, w innej pacjent płaci. Tak wygląda prawo, które zostawia chorego z problemem.

Jako poseł niezrzeszony popieram usunięcie tej bariery. Świadczenia związane z leczeniem HIV osób nieubezpieczonych ma pokrywać budżet ministra zdrowia. NFZ uzyska natomiast podstawę do finansowania świadczeń w programie leczenia WZW typu C u osadzonych. To potrzebne uporządkowanie odpowiedzialności państwa. Uprzedzę też argument o przywilejach: skutecznie leczona osoba z utrzymującą się niewykrywalną wiremią nie przenosi HIV drogą kontaktów seksualnych. Dostęp do terapii chroni pacjenta i jego partnera. To racjonalna polityka zdrowotna.

Ale od rządu oczekuję więcej niż zmiany kilku przepisów. W ocenie skutków regulacji sami przyznajecie, że od 2023 r. pieniądze zaplanowane w NFZ nie były w pełni wykorzystywane przez lukę prawną. Teraz nie planujecie nawet oceny efektów ustawy. Kto sprawdzi, czy rzeczywiście zniknęły opłaty i poprawiła się dostępność leczenia?

Domagam się jednolitych zasad dla poradni oraz publicznej informacji po roku o rezultatach. Trzeba policzyć odmowy świadczeń, pobierane opłaty i przerwy w terapii. Jako przewodniczący Zespołu ds. Zdrowia Mężczyzn oczekuję również zapewnienia ciągłości leczenia osobom wychodzącym z więzienia. Powinny wiedzieć, gdzie zgłosić się po dalszą pomoc, i otrzymać dokumentację potrzebną do kontynuowania terapii.

Popieram tę zmianę. Ministerstwo rozliczę z tego, czy zapewni pacjentom rzeczywisty dostęp do leczenia. Dziękuję.