Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Szanowny Panie Marszałku! Wysoka Izbo! Popieram prawo kobiety do przerwania ciąży. Popieram kierunek obydwu projektów. Oczekuję jednak, że przy tworzeniu współczesnego prawa dostrzeżemy również ojców. Od ojca oczekujemy wsparcia i odpowiedzialności. Słusznie. Ma pomagać partnerce, rozumieć jej emocje, być oparciem. A kiedy sam przeżywa kryzys, jego potrzeby schodzą na dalszy plan. Za poparcie kierunku zmian usłyszałem ironię o ludzkim panu. Ojciec ma wszystko udźwignąć, a pomoc dla niego staje się problemem. Tak wygląda równość w praktyce, prawda? Mężczyzna może szanować decyzję kobiety i przeżywać własny ból. Potrzebuje wiedzy, jak ją wspierać. Czasem sam potrzebuje psychologa, ma do tego prawo. Być może czekał na to dziecko, przygotowywał się do ojcostwa, układał sobie plany. Poszanowanie decyzji partnerki nie sprawia, że te emocje znikają. Oczekiwanie, że wszystko przemilczy, utrudnia mu szukanie pomocy.

Złożyłem dwie poprawki. Pierwsza zapewnia dobrowolną konsultację z osobą wskazaną przez kobietę, również z ojcem dziecka, za zgodą obojga, z możliwością cofnięcia zgody, z ochroną prywatności i bez opóźnienia świadczenia. Za zgodą partnerki mężczyzna powinien też rozumieć, przez co będzie przechodzić i jak jej może pomóc. Druga daje ojcu samodzielny dostęp do pomocy psychologicznej po przerwaniu ciąży, poronieniu czy trudnej diagnozie prenatalnej, także po rozstaniu. Projekt wspomina o osobie najbliższej. Oczekuję natomiast jednoznacznej gwarancji dla ojca, który zgłasza się sam. Obie poprawki odrzucono. Są dzisiaj wnioskami mniejszości.

Podczas posiedzenia komisji padło pytanie o czyny karalne. Używanie tego przypadku przeciwko wsparciu ojców uważam za argument głupi, a wręcz idiotyczny. Sprawca powinien ponieść odpowiedzialność karną i zostać objęty odpowiednią terapią, aby nigdy więcej nie popełnił już tego czynu. Nie o tym jest jednak mowa w moich poprawkach.

Wysoka Izbo! Komisja nie obradowała przez ponad 2 lata, a teraz macie czelność pouczać nas, że prawo musi być uchwalone natychmiast. Znamy stanowisko prezydenta. Ma konstytucyjne prawo weta, czy nam się to podoba, czy nie. Jaką przedstawiono drogę do wejścia tych ustaw w życie? W mojej ocenie ten sposób procedowania ujawnia cyniczną grę nastrojami kobiet i mężczyzn. Podsyca konflikt, mobilizuje elektoraty, pozwala uspokajać polityczne sumienia. Niechęć do przyjęcia poprawek wspierających ojców tylko tę ocenę wzmacnia. Obywatele mają prawo wiedzieć, dlaczego po 2 latach bezczynności właśnie teraz narzucacie taki pośpiech. Oczekuję odpowiedzi na to pytanie z sali sejmowej.

Wtargnięcie do szpitala w Oleśnicy pokazało realne zagrożenie dla pacjentek i personelu. Kobiety korzystające z legalnych świadczeń potrzebują ochrony już dzisiaj. A jak konkretnie pomożecie im teraz, również jeśli te ustawy nie wejdą w życie? Jeżeli finałem będzie przewidywane weto, przeciwnicy liberalizacji ogłoszą zwycięstwo, a zwolennicy prawa do wyboru znów zobaczą brak sprawczości. Wy będziecie mogli powiedzieć: próbowaliśmy. Kobiety i mężczyźni pozostaną ze swoimi problemami. Od przyjęcia moich dwóch wniosków mniejszości uzależniam głos za projektem o planowaniu rodziny. Ojciec ma być wsparciem. Zapewnijmy to wsparcie także jemu. Dziękuję.